Visie op honden

20140515_193651Er wordt op verschillende manieren naar honden gekeken. Mijn visie heb ik ontwikkeld op basis van een levenlang optrekken met honden en ruim tien jaar ervaring met het opvangen van honden met probleemgedrag en het daarbij eindeloos observeren van die honden in groepen.

Deze visie pretendeert niet de waarheid te zijn maar wat ik denk over honden in elkaar steken en hoe ze functioneren.

Sociale dieren

Honden zijn sociale dieren, gericht op samenwerking. Honden leven in groepen (goed te zien bij de vele groepen zwerfhonden op de wereld), ze scharrelen hun kostje bij elkaar of jagen samen. Om samen te kunnen leven is het belangrijk dat je elkaar begrijpt en elkaars grenzen respecteert. Honden maken wel geluid (blaffen, grommen, janken, piepen, huilen) maar communiceren in eerste instantie met lichaamstaal. Geluid gebruiken ze pas in tweede instantie, om alarm te slaan of als hun lichaamstaal niet gezien kan worden of niet voldoende lijkt door te dringen. Omdat ze vooral met lichaamstaal communiceren, zijn ze ook heel bedreven in het lezen van onze lichaamstaal en voelen onze stemmingen daardoor heel goed aan.

Elke hond is een uniek individu

Elke hond isĀ  net als elk mens, een uniek individu met een eigen karakter, eigen voor- en afkeuren. Net zoals er mensen zijn die graag haantje de voorste zijn en mensen die zich het kaas makkelijk van het brood laten eten, zo zijn er ook verschillende typen honden. Naar mijn idee is er geen sprake van een strikte rangorde bij honden (zoals je wel ziet bij bijvoorbeeld paarden en varkens, waar het leiddier altijd als eerste eet en het ranglaagste dier als laatste) maar heb je verschil in karakter. De ene hond eigent zich, desnoods met geweld, het meeste voer toe, een ander laat dat gelaten over zijn/haar kant gaan, een derde pikt het niet en verdedigt zijn/haar voer.

IedereĀ hond heeft ook een eigen persoonlijke zone waarbinnen hij/zij anderen wel of niet tolereert en dat ook afhankelijk van de omstandigheden (lichamelijke gesteldheid, bui etc).Honden gaan net als mensen om met elkaars grenzen, doorgaans worden ze gerespecteerd maar niet altijd en de hond om wiens grenzen het gaat, reageert daar al dan niet gelaten op.

Honden zijn honden en mensen zijn mensen maar ze behoren wel samen tot een grotere orde: die van de zoogdieren. Dat is terug te vinden in de opbouw van de hersenen. Die lijken zo op elkaar qua bouw en functie, dat honden worden gebruikt in het onderzoek naar dementie bij mensen omdat de overeenkomsten zo groot zijn.

Niet alleen hebben honden ook die delen van de hersenen die bij ons zijn gelinkt aan het hebben van emoties, ze tonen ze ook duidelijk. Honden kunnen zowel vrolijk als boos zijn, angstig of verdrietig. Als iemand wil weten hoe een ander mens zich voelt, dan moet je het die ander vragen: hoe voel je je? Het is dan ook geen wonder dat de wetenschap er zo lang over heeft gedaan om aan te tonen dat honden ook emoties hebben.

Empathie is het sleutelwoord

Een groepsdier, gericht op samenwerking, dat net als wij emoties heeft. Dat biedt de mogelijkheid tot een hechte vriendschap! En bij een echte vriendschap hoort dat je op de ander kunt bouwen, goed voor elkaar wilt zijn, elkaar respecteert en elkaar accepteert.

Met honden omgaan vraagt dus om empathie, vriendelijkheid en geduld en begrip. Dat houdt niet in dat je geen grenzen mag stellen en alles van de ander maar moet accepteren!