Alle honden die hier kwamen en die wij tot aan hun dood hebben mogen begeleiden, laten een onuitwisbare indruk achter. Ze kwamen allemaal met hun eigen achtergrond, hun eigen verhaal en hun heel eigen persoonlijkheid. Ondanks de vele ellende die ze meestal achter zich hadden en hun vaak hoge leeftijd, stelden ze zich opnieuw open voor onbekende mensen en honden in een totaal nieuwe omgeving.
Hoewel ze altijd mogen kiezen waar ze het liefst willen wonen, kozen ze tot nu toe altijd voor een plaatsje in huis.
 
Aan ons is het de taak om elke hond zich thuis te laten voelen, ons open te stellen voor ze en te proberen het leven zo goed voor ze te maken als maar mogelijk is. Voor de honden die op deze pagina staan geldt dat we ook de moeilijke taak hebben gehad om op het moment dat het leven onomkeerbaar lijden werd, ze te laten inslapen.
 
Elke hond stal een stukje van ons hart en elke hond heeft ons zoveel gegeven en zoveel geleerd. We koesteren de warme herinneringen aan jullie. Aan jullie vertrouwen, jullie liefde, jullie genegenheid, jullie ondeugden, jullie uitdagingen, jullie waardigheid en jullie trouw. We missen jullie!

	Elsa is er niet meer. Ze liet zich aanvankelijk nauwelijks aanraken doordat ze veel pijn had aan een heup bleek te hebben (HD). Een kleine, maar diepe wond in haar schouder bleek een schotwond te zijn. Naast haar lichamelijke klachten vertoonde ze stereotiep gedrag: bij elke opwinding tolde ze achter haar staart aan. Elsa kon daarnaast niet alleen zijn en had hevige baknijd. Elsa veranderde gaanderweg in een vrolijke, lieve hond die graag buiten was en de schapen en kippen keurig terug naar stal hoedde. Ze was dol op eten, aandacht en haar knuffelbeesten en maakte overal vrienden, honden of mensen. Elsa is van zo ontzettend ver gekomen.... Deze angstige, happerige hond, die zo vast kon zitten in haar stereotiepe gedrag heeft dat bereikt dat maar weinigen haar nadoen: ze heeft het achter zich gelaten! Ze bleek een echte allemansvriend, zonder angstagressie, zonder baknijd en zonder stereotiep gedrag. Wat een hond!! En nu is ze weg.... Ingeslapen vanwege een auto-immuunziekte toen ze het terminale stadium had bereikt. Ze is weg. Die vrolijke, innemende, eigenzinnige hond is voorgoed verdwenen. Je laat een leegte achter Elsa! Soms zou je zo graag even willen stilstaan, het gemis toestaan en alleen maar genieten van de herinneringen. Maar dan zijn er de andere honden die alle aandacht meteen weer opeisen. Andere honden, die net als jij, Ieniemienie, een kans verdienen. En als er een hond is die heeft laten zien dat elke hond een kans verdient, hoe moeilijk ze ook mogen zijn, dan ben jij dat Elsa!
	Lady was een kruising herder van 11 jaar. Deze intens lieve hond heeft heel erg veel te verduren gehad. Haar angst voor mensen verraadde mishandeling maar ooit gaf iemand om haar, getuige operatieve verwijdering van een heupkop. Bij een ongeluk zijn 3 tenen van een achterpoot gebroken, die niet zijn gezet waardoor het pootje mismaakt is gebleven met artrose. Lady had het opgegeven in het asiel en at vrijwel niets meer. Ze was hard op weg om te sterven. We hebben samen heel hard moeten vechten om deze uitgeteerde hond haar levenslust terug te geven. Maar wat is het het waard geweest! Ze was de zachtaardigste hond die we hebben mogen leren kennen en daar had elke andere hond respect voor. Ze was altijd in voor een knuffel en wat is er nou fijner dan te kijken dan hoe een hond als zij lekker in het gras ligt te rollen? Lady heeft veel doorstaan aan medische mankementen maar zelfs de beste medische zorg kan niet voorkomen dat ouderdom voortschrijdt en zijn tol eist. Toen het niet meer ging is ze ingeslapen om haar een hondonterend einde te besparen. Lady, we missen je maar als geen andere hond voor je heb je ons geleerd wat zachtheid inhoudt. Je liefde voor mensen en je warmte doen eens te meer beseffen hoe vreselijk de wreedheden kunnen zijn die mensen honden kunnen aandoen. Bedankt lieverd, voor alles!
	Bo was een duitse herder reu die maar 9 jaar mocht worden. Hij heeft bijna een jaar aan de riem in een bijkeuken gezeten en dreigde te worden ingeslapen. Deze afzondering heeft sporen achtergelaten die maar deels herstelbaar bleken. Bo kwam als een heel magere, verwondde, in zichzelf gekeerde hond met zwaar stereotiep gedrag. En op dat moment begon de liefdevolle strijd om de geweldige hond terug te vinden die schuilging onder al zijn wantrouwen en al zijn vervormde gedrag: een trouwe vriend, een inspiratiebron, een held! Uiteindelijk zagen zelfs de oude eigenaren in hoe fout ze hebben gehandeld, en was de cirkel rond. Bo is met 9 jaar ingeslapen toen er geen pijnstillers meer waren tegen zijn hevige rugpijn. Ook deze hond is een trieste getuige van verkeerd fokbeleid! Hij wilde nog zo ontzettend graag maar zijn lichaam kon niet meer. Bo is er niet meer...
	Viper was een mechelse herder reu die op zijn 13e nog in een asiel terecht kwam, samen met Kazan. Omdat je twee vrienden natuurlijk niet wilt scheiden, kwam ook Viper bij ons. In het asiel leek zijn einde nabij omdat hij soms niet meer opstond. De zware rugklachten die dit veroorzaakten zijn bestreden met pijnstillers en Viper struinde hier genoegelijk rond en kwam van tijd tot tijd gezellig een knuffel halen. Viper was een echte heer! Vriendelijk, makkelijk en geen onvertogen gegrom of wat dan ook. Uiteindelijk werden de lichamelijke klachten voor hem helaas toch teveel en werd hij ook steeds sterker dement. Een afscheid is altijd zwaar maar wat een voorrecht om zo'n schitterende hond een goede laatste tijd te mogen bieden. En wat kan een hond een indruk maken! Viper is 14 jaar geworden.
	Quinta was een mechelse herder dame die bijna 14 is geworden. 10 jaar van haar leven heeft ze in een kennel doorgebracht. Waarna ze bij een verhuizing zonder pardon is achtergelaten. Dankzij regenwater was ze nog in leven toen ze werd aangetroffen door buurtbewoners, die zich liefdevol over haar hebben ontfermd. Ze was al 11 toen ze hier kwam maar ondanks haar aanvankelijke wantrouwen naar vreemden bleek Quinta een intens lieve hond, dol op aandacht. Quinta moest helaas uiteindelijk worden ingeslapen vanwege een niet behandelbare blaastumor. Wat een geweldige hond en wat wordt ze gemist!
	Kazan is met zijn 14 jaar nog in een asiel terechtgekomen, samen met zijn vriend Viper. Kazan en Viper deelden hun asiel met Lady en vooral Kazan trok zich aan haar op. Gezien hun hoge leeftijd wilden we ze niet scheiden en zijn ze alle drie hier gekomen. Al na twee weken ging Kazan plotseling erg achteruit. Bij de dierenkliniek is toen geconstateerd dat hij een gescheurde milttumor had en de enige optie was helaas inslapen. Deze intens lieve hond heeft gelukkig niet in het asiel hoeven sterven maar heeft nog twee weken hier kunnen genieten.
	Bollie heeft 3 jaar in een asiel gezeten, tot dat zou worden opgeheven. Bollie was doof en bleek achteraf artrose te hebben in een voorpoot (oude blessure), een schildklieraandoening en een zeldzame bloedafwijking. Ze had een vervelend verleden en haar vertrouwen in mensen was dan ook niet groot. Bollie was een leuke maar moeilijke hond, die erg graag buiten was en het leuk vond om samen met de schapen of varkens te spelen. Een markante dame met een sterke, heel eigen wil. Bollie moest helaas worden ingeslapen vanwege kanker.
	Sita is een mechelse herder teef die ongeveer 12 jaar oud is geworden. Sita's echte leeftijd is onbekend. Voor ze bij ons kwam leefde ze twee jaar bij een oudere heer die afstand van haar moest doen toen hij naar een verzorgingshuis verhuisde. Uit nood wilde hij haar laten inslapen om haar een asiel te besparen maar dankzij de inspanningen van de dierenarts is ze bij ons gekomen. Ook Sita woonde voorheen voornamelijk buiten en heeft net als anderen zonder enig probleem de overstap gemaakt naar een gerieflijk leven in huis. Ook deze hond had helaas zware gewrichts- en huidproblemen maar met goede voeding en verzorging en voldoende sterke medicatie is het gelukt om haar nog een paar maanden te laten genieten. Uiteindelijk werden haar klachten te pijnlijk en hebben we de moeilijke beslissing moeten nemen om haar in te laten slapen. Sita was dol op mensen, lekkere hapjes en aandacht maar liet zich door andere honden zeker niet op haar kop zitten. Ook aan deze hond hebben we warme herinneringen, aan haar persoonlijkheid, haar liefde en vertrouwen en haar heel eigen bijdrage aan ons leven.
	Kai was een mechelse herderkruising van pas 2 jaar oud. Hij is hier gekomen, zoals zovelen, omdat hij zou worden ingeslapen. Zijn eigenaren waren overleden en Kai kwam in een kennel terecht waar hij absoluut niet tegenkon. Toen hij hier kwam was hij broodmager en vreselijk gestresst. Kai bleek een vreselijk prikkelgevoelige hond te zijn en kon alleen maar gedijen in een heel rustige, gestructureerde omgeving. Hij kon absoluut niet alleen zijn en door de stress van teveel prikkels was hij agressief naar de andere honden. Velen hebben zich ingespannen om voor Kai een geschikte plek te vinden (tijdelijk of blijvend) maar helaas is dat niet gelukt. Omdat een asiel absoluut geen optie was en de situatie, niet in de laatste plaats voor Kai zelf, ondraaglijk was, is met veel verdriet besloten hem te laten gaan. In de huidige, drukke maatschappij is vrijwel geen plaats voor zulke prikkelgevoelige honden. Het is aan ons mensen om te stoppen met het fokken van honden met een dergelijke aanleg om dit soort drama's te voorkomen!
	Wanda is een mechelse herderteef die 13 jaar oud is geworden. Wanda woonde voorheen in een kennel bij een buitenhuis maar door verkoop van het huis moest ook zij verhuizen. Ze heeft hier genoten van het leven in huis en was helemaal weg van alle aandacht. Met haar intense lieve karakter wist ze ook altijd bij iedereen aandacht te vragen. Het kankergezwel in haar keel waarmee ze aankwam en bijkomende dementie hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat de enige juiste beslissing was om haar in te laten slapen. Wanda is een hond die zo extreem lief was en zo grappig, dat we haar nooit zullen vergeten en haar herinnering steevast een glimlach oplevert.
	Roxy is een duitse herderteef die veel te vroeg heeft moeten sterven. Van haar is maar weinig bekend maar het was een lieve, aanhankelijke en levenlustige hond. Ze ging goed samen met andere dieren maar kon naar honden behoorlijk fel zijn. Roxy had heup- en rugproblemen die haar zozeer hinderden dat ze steeds vaker bleef liggen. De dierenkliniek gaf aan dat ze haar leven lang veel pijn zou lijden en drongen aan haar te laten inslapen. Uiteindelijk is dit ook gebeurd maar er blijft een bitter gevoel over! Deze hond heeft veel te jong moeten sterven omdat mensen hun verantwoordelijkheid weigeren te nemen. Honden fokken met erfelijke problemen is een schande en kan ertoe leiden dat honden als Roxy die zo graag willen moeten worden ingeslapen!
	Kazan is een oudduitse herderreu die 13 jaar is geworden. Kazan leefde alleen op een terrein met een simpel onderkomen. Toen het terrein werd verkocht moest hij er weg. Toen hij bij ons kwam was hij verwaarloosd met ontstoken ogen, een vachtprobleem en een vergevorderd stadium van gewrichtsaandoeningen aan rug en heupen. Hierdoor had hij veel jeuk en erg veel pijn. Kazan heeft nog een half jaar mogen genieten van het leven in huis, met alle comfort als warmte en een zachte mand en vooral heel veel aandacht! Met medicamenten en sterke pijnstillers heeft Kazan nog een fijne tijd gehad tot het ook voor zijn oude eigenaren duidelijk was dat het beter was voor Kazan om hem te laten gaan. Kazan was een zachtaardige hond maar zeker geen doetje en voor hem was geen enkele kat of kip veilig. Een prachtige hond die weer eens duidelijk heeft gemaakt met hoeveel berusting en in hoeveel stilte een hond kan lijden.